Maghreb
Als groep hebben de landen van de Maghreb inkomensniveaus die beduidend boven het Afrikaanse gemiddelde liggen en de economische indicatoren geven aan dat de hele regio de laatste jaren goede vooruitgang heeft geboekt. Samen vormen ze een blok met 80 miljoen inwoners, die een gebied bewonen dat 50% groter is dan de Europese Unie (EU).
De vier Maghreb landen verschillen sterk in oppervlakte, bevolkingsgrootte en vertonen een grote economische diversiteit. Marokko en Tunesië hebben meer marktgeoriënteerde economieën en worden gezien als opkomende markten, terwijl Algerije en Libië belangrijke olieproducenten zijn, en worden gekenmerkt door meer centraal geleide economieën.
De constante groei van het BBP is voornamelijk het resultaat van de toegenomen handel met de EU. Echter, door de geringe economische diversificatie blijft de Maghreb gevoelig voor schokken op de wereldmarkt. Denk hierbij aan Algerije waar het BBP voor 30% bepaald wordt door de oliesector. De agrarische sector blijft belangrijk als bron van werkgelegenheid.
In Marokko werkt 45% van de werkzame beroepsbevolking in deze sector.Voor alle Maghreb landen is de EU de belangrijkste handelspartner, en recente handelsovereenkomsten tussen Algerije, Marokko, Tunesië en de EU hebben geleid tot het geleidelijk openstellen van markten voor handel met Europa. Het is de verwachting dat verdere integratie van de kleine Mediterrane economieën binnen de economie van de EU tot hogere groeicijfers voor de regio zal leiden. Ondanks deze positieve ontwikkelingen en een verhoogde samenwerking met de Europese Unie, worden de landen van Maghreb geconfronteerd met een aantal uitdagingen. Deze uitdagingen kunnen niet alleen van invloed zijn op de binnenlandse economische en sociale situatie, maar ook op de stabiliteit en de veiligheid in de regio.
Egypte
Economische ontwikkelingsplannen
Sinds het aantreden van het kabinet van premier Ahmed Nazif in 2004 wordt veel aandacht besteed aan hervormingen op economisch terrein. Hoewel het economisch klimaat in 2009 drastisch verslechterd is, zet de overheid haar inspanningen op dit terrein voort. Er is een aantal hervormingsprogramma's op de agenda gezet, waaronder de 'Public Expenditure Review', het 'Municipal Initiative for Strategic Rehabilitation' en het 'Poverty Action Plan'. Het kabinet heeft van president Hosni Mubarak de volgende opdrachten meegekregen:
- verhogen van de levensstandaard door subsidiëring van de eerste levensbehoeften;
- onder controle brengen van prijsverhogingen;
- scheppen van meer werkgelegenheid;
- verbeteren van het sociale vangnet;
- moderniseren van de industrie (waartoe de General Authority for Industrial Development is opgericht);
- bevorderen van de buitenlandse handel;
- opzetten van hypothecaire wetgeving;
- vergroten van de informatietechnologie.
In de huidige ontwikkelingsfase bestaat grote behoefte aan investeringen in de sectoren infrastructuur, transport en communicatie. Egypte streeft naar een regionale functie als transport- en distributiecentrum. Andere prioritaire sectoren voor de Egyptische overheid zijn energie (met name gaswinning), waterzuivering en toerisme.
